Mój tegoroczny pobyt na #BettUK2024 związany był głównie z szeroko rozumianym zagadnieniem AI. Intrygowało mnie, co na temat rozwijających się możliwości sztucznej inteligencji mogą mi powiedzieć eksperci z całego świata.
Generatywna sztuczna inteligencja (Gen-AI) to forma sztucznej inteligencji, która tworzy oryginalny tekst, obrazy i dźwięk. Modele Gen-AI są szkolone na zbiorach danych wykorzystywanych do tworzenia nowych treści, w oparciu o wzorce wyuczone podczas procesu uczenia [ŹRÓDŁO].
600 osób myśli nad sensem wiersza "I, Too" autorstwa Langstona Hughesa podczas ostatniego dnia #BettUK2024.
Spotkanie prowadzi Michael Rosen, spokojny, rzeczowy wykładowca uniwersytecki, autor książek dla dzieci. A zaczyna od wyznania, że w dzieciństwie nie lubił wierszy, bo nie potrafił rekonstruować ich historii. Może dlatego swoje wystąpienie zatytułował: "What does it mean to 'understand' a story?"
Załóżmy, że jestem nauczycielem tradycjonalistą (czyli do tej pory pijam czarną kawę w filiżance) i chcę wprowadzić nowoczesne technologie do mojego nauczania.
Substitution - to po prostu przelanie tej samej kawy z filiżanki do przenośnego kubka termicznego. To nadal ta sama kawa, tylko miejsce jej umieszczenia inne. To miejsce nadal spełnia tę samą funkcję, czyli do niczego innego nie służy poza byciem pojemnikiem. Podobnie jak zadanie, w którym zamiast w zeszytach, poleci się uczniom pisać w edytorze tekstu. Wynikiem nadal będzie tekst, wyłącznie miejsce umieszczenia będzie inne.
Wielu nauczycieli przeraża temat fake-newsów i sztucznej inteligencji nie dlatego, że nigdy nie spotkali się z tymi zjawiskami, bo, jak wielu sądzi, boomerzy nie rozumieją współczesnego świata. Wbrew obiegowym opiniom współcześni 40-latkowie znają świat mediów masowych od podszewki. W końcu na oczach nastolatków z końca XXw. mass media umacniały swą pozycję, budując tzw. tabloidyzację i pop kulturę.
Z czego więc wynika strach w podejmowaniu zagadnień związanych z działaniem współczesnych mediów cyfrowych? Myślę, że przyczynia się do tego stereotyp odnoszący się do tzw. cyfrowych tubylców, którzy z założenia rodzą się ze smartfonem w dłoni, tym samym niby bez potrzeby tłumaczenia rozumieją wszystko, co wiąże się z mediami cyfrowymi w odróżnieniu od dinozaurów, jak przedstawia się między innymi nauczycieli. Do wstydu tzw. cyfrowego imigranta dochodzi lęk przed obniżeniem nauczycielskiego autorytetu, obawa przed niezrozumieniem obcych pojęć, czy nawet przekręceniem słowa w wymowie.
Zapoznanie z regulaminami, zasadami, procedurami, dokumentami szkolnymi, systemem oceniania, zakresem materiału przewidzianego do realizacji, diagnozy "na wejście", podziały na grupy - początek roku szkolnego, to solidna paczka urzędowych spraw.
Gdzieś pomiędzy nimi uśmiechają się do nauczyciela twarze trwające w oczekiwaniu. Mają nadzieję na ciekawie spędzony czas i chcieliby mieć pewność, że będą częścią czegoś ważnego - w końcu pamięć o chwilach spędzonych w szkole zostanie z nimi na zawsze.
Wspólnie w gronie Superbelfrów zebraliśmy garść sprawdzonych metod gotowych do zastosowania w pracy z uczniami i uczennicami.
Postanowiłam zebrać pomysły związane z Miro (pod oknem kolekcji Wakeleta jest opis w j. polskim).
