Od Zera do charakterystyki

Charakteryzowanie postaci (lub w młodszych klasach opis postaci, a ponadgimnazjalnych portret psychologiczny czy argument w felietonie) nie muszą być działaniami żmudnymi.

Do takich lekcji wykorzystuję krótkie etiudy filmowe lub spoty kampanii społecznych. Lekcje nie mają wprowadzenia. Uczniowie na początku oglądają film.

Narodowe Czytanie po raz czwarty

Podczas tegorocznego Narodowego Czytania zarówno starsi, jak i młodsi uczniowie poznawali uroki "Lalki" Bolesława Prusa.Inicjatywy tego typu nie muszą być wyłącznie sztuką dla sztuki - można je z powodzeniem efektywnie wpleść w zaplanowaną tematykę lekcyjną.

Uczniowie klas I-III szkoły podstawowej oraz "zerówkowe" przedszkolaki mogli posłuchać, jak urządzony był sklep Mincla oraz jakimi zabawkami w sekrecie bawił się Ignacy Rzecki. Następnie uczniowie rysowali to, co zapamiętali z przeczytanego fragmentu w taki sposób, w jaki podpowiadała im wyobraźnia. Towarzyszyły temu cudowne pytania, np.: "Co to jest stangret?"

Starsi uczniowie czytali fragmenty marzenia na jawie Izabeli Łęckiej, wewnętrznych rozterek Wokulskiego na temat Izabeli (scena po wyjściu z pociągu) oraz obejrzeli fragmenty serialu pt. "Lalka" ("Damy i kobiety" od 1:00:56; "Wielkopańskie zabawy" od 22:00).

Gniotek, czyli jak myśli mój mózg

Pomysł w ogólnym zarysie - bo przyznać się w końcu należy, że ja tych zadań wcale wcześniej nie opracowuję precyzyjnie i do końca, mają one raczej kształt widmowy - więc pomysł ten w zarysach zaistniał po obejrzeniu przeze mnie filmu instruktażowego: jak zrobić piłeczkę z mąki i baloników.

Ryba się zepsuła

Jaka będzie przyszłość szkoły? Na te pytania odpowiadali paneliści oraz ponad 1200 uczestników podczas 3 Kongresu Polskiej Edukacji.

Żeby wpisać się w to, w co wpisać się należało?

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na fakt, że program Kongresu został wypracowany w oparciu o efekty dyskusji społecznej na ogólnodostępnym portalu Nasza Edukacja. Spotkanie ponad 1200 osób związanych z oświatą miało na celu zarówno pracę w grupach panelowych, jak również  przedyskutowanie tematów, które - co wielokrotnie podkreślano - były wynikiem internetowej, dwumiesięcznej debaty. Fakt ten skojarzył mi się od razu z wierszem "Egzamin" Ewy Lipskiej:

"Królem wybrano pewnego króla
który miał zostać królem."

Gra bez zahaczki

"Zahaczka", czyli coś, co stanowi bazę, punkt wyjścia. Zarówno wyraz, jak i sposób realizacji tego typu działań na lekcji, obserwatorowi z zewnątrz może się wydawać naiwną zabawą. Tak nie jest :) Poniżej przedstawiam trzy różne sposoby na zgamifikowanie lekcji j. polskiego.

Gramy w grę

Inicjatywa była w całości po stronie chłopaków z III gimnazjum. Na ich pytanie, jaka to może być gra, odpowiedziałam: "Żeby działała". 

Nad tym zadaniem pracowali kilka miesięcy. Kilka razy przyszli z konkretnymi pytaniami, nie marudzili, nie wymawiali się  - a przecież mogli - egzaminami, olimpiadą, rekrutacją. Powoli, rzetelnie doprowadzali do finału swój pomysł.

Kiedy dowiedziałam się, że gra powstanie na bazie książek z serii "Metro", niezwykle się ucieszyłam, bo lubię postapokaliptyczne klimaty. Byłam niezmiernie ciekawa efektu. Gdy dali mi znać, że już prawie kończą, zaproponowałam, by przetestować grę - miał to być sprawdzian całej ich pracy, bo tak właściwie dopiero rozgrywka mogła zweryfikować ewentualne błędy twórców.

Dzień premiery

Okazało się, że z różnych przyczyn uczniów gimnazjum nie będzie w szkole, dlatego też niejako z przypadku do rozegrania gry zgłosiła się cała piąta klasa. Po potwierdzeniu, że wszyscy będą mogli grać, nie odstępowali mnie przez kilka minut na krok, przesuwając się tłumnie z wyczekiwaniem w oczach. Byli gotowi nawet uciec z próby przedstawienia, by już zagrać.